«Πρώτη του Απρίλη 1955. Άνοιξη. Στους κάμπους μέστωνε το στάχυ. Στις καρδιές του κυπριακού λαού μέστωνε ο πόθος για τη λευτεριά». Αυτή η «Άνοιξη» ξανάρθε σήμερα στο σχολείο μας. Κι ο πόθος του απλού κόσμου μαζί με τον θρήνο και το τραγούδι της Κύπρου μας ξαναζωντάνεψαν μέσα από την ψυχή των παιδιών μας. Η αίθουσα εκδηλώσεων γέμισε με αγρότες, δασκάλες, μαθητές, μαθήτριες, νέες κοπέλες, αγωνιστές που έδεσαν τη φωνή τους στον σπάγκο του χαρταετού του Βαγορή κι έδωσαν το δικό τους μήνυμα. «Χωρίς τον χειμώνα της ζωής δεν θα είχε αξία καμία άνοιξη. Χρειάζεται κι ο θάνατος για τη λύτρωση. Χρειάζεται να κάνεις το ηθικό, για ν’ ανέβει ψυχή σου».
Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε υπό την εποπτεία και καθοδήγηση των φιλολόγων Δέσπως Λιάση και Μυρτώς Μιχαηλά, της καθηγήτριας Μουσικής Εύης Αυξεντίου και της καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής Στέλλας Παρπόττα χάρισε στους παρευρισκομένους στιγμές συγκίνησης κι ελπίδας.
